Jæja þá er víst komið að hinu mánaðarlega bloggi mínu

Torrent.is dáið, harmleikur sem erfitt verður að komast yfir. Þarna gat ég sótt mér nýjustu Greys og Despo, hvernig á ég núna að vita hvað verður um barnið hennar Danielle og samband Izzy og George? Mér líður bara eins og þegar ég missti stöð 2 og vissi að vinskapurinn við nágrannana mína var búinn og kunningjaskapur framundan. Já ég er heppinn ef ég get kallað þá kunningjana mína - hitti þá varla einu sinni í mánuði og veit þá ekkert hvað er að gerast hjá þeim...

...merkilegt samt hvað mér finnst alltaf þættir lélegir ef ég horfi ekki á þá í nokkurn tíma og sé þá síðan aftur...ok ekki allir þættir bara sápur. Ég man þegar ég var í skólasundi og það hitti akkúrat þannig á að nágrannar voru búnir þegar ég kom heim og sorpið glæstar eina sem eftir var, ég verandi sá sjónvarpssjúklingur sem ég var/er, varð náttla að fá minn sápuskammt og lagðist því með ridge og thorne. Þetta stutta sundnámskeiðstímabil varð upphafið að áralöngu sambandi við Ridge og frúr. En að lokum sneri ég mér að raunveruleikanum og ef ég rekst á Ridge núna þá hlæ ég, ég hlæ af því ég nennti að eyða tíma með honum. Ætli ég hlæi að Greys og Despo í framtíðinni?

Ég verð nú samt að segja að sjónvarpsfíkn mín hefur minnkað með tilkomu dánlóda, eða hefur hún kannski bara breyst? Áður fyrr átti ég mér mína þætti á vikukvöldum og man ég að fimmtudagskvöldin voru best, þá var malcolm in the middle, ástralskur þáttur sem ég man ekki hvað heitir, sex and the city og fleira góðgæti. En núna á ég svo mikið inná tölvunni minni að ég þarf ekki að bíða fram á fimmtudagskvöld til að fá skammtinn minn, ég get sest þegar ég vil niður í sófa og sprautað mig fulla af snillingunum í arrested development eða sniffað smá friends, æi þetta var nú frekar ósmekklegt - ég myndi laga þetta ef að bksp takkinn minn væri ekki bilaður.

En já snúum okkur aftur að upphafspælingunni, mun núna sjónvarpsfíkn mín falla í sama farið þar sem torrent.is er dáið, hvað gera fíklar sem missa stöffið sitt? - ætli SÁÁ bjóði uppá sjónvarps-meðferð? Ætli þeir séu með sjónvarp?

Ef þið eruð að velta fyrir ykkur hvort þið séuð sjónvarpssjúklingar þá hef ég eitt gott viðmið, ef þið horfið á sjónvarp til að horfa á sjónvarp en ekki til að horfa á áhugaverða þætti þá eruði hugsanlegir fíklar. Ég áttaði mig á þessu viðmiði þegar við fjölskyldan vorum á leið út á land og stoppuðum í Hyrnunni að fá okkur að borða. Það var kveikt á sjónvarpinu og e-r unglingaþáttur í gangi þar sem klukkan var um 18. Ég var ekki unglingur á þessum tíma heldur barn, en þar sem bróðir minn vissi um fíkn mína þá spurði hann mig hvaða þáttur þetta væri, þar sem ég þekkti allt ruslið í sjónvarpinu. Þrátt fyrir að hafa engan áhuga á þættinum gat ég þulið upp fyrir honum allan söguþráðinn og helsta plottið - já gleymdi ég að segja að ég var líka sjónvarpsvísa-sjúklingur?

Hey verð að fara, dánlódaið var að klárast á torrentspy.com
-Já ég er ekki svo naive að halda að torrent.is sé eini dílerinn í heiminum

Af hverju er lífið svona yndislegt? Af hverju er líf í simbabwe - vó allt blóðið er farið úr heilanum á mér og í andlitið á mér. Ég er ein af þeim heppnu manneskjum sem geta ekki leynt því að hafa reynt aðeins á sig. Andlitið á mér bókstaflega springur úr roða og allir útlimir verða máttlausir því þá skortir blóð - greinilega heilinn líka því þetta er hroðaleg byrjun á færslu.

En getting to the good stuff, þannig er mál með vexti að ég er að gera tilraun í félagssálfræði með henni Hildi vinkonu. Við erum að rannsaka bystander effect sem segir að eftir því sem fleira fólk er samankomið er ólíklegra að e-r rétti þurfandi manni hjálparhönd. Leyfið mér að útskýra:
-Ég var stödd í kringlunni í dag með risastóran bunka af blöðum. Í miðri þvögunni læt ég mig hrasa og missi öll blöðin útum allt. Síðan athugum við hversu margir koma og aðstoða okkur við að tína upp blöðin. Alveg merkilegt hvað sumt fólk er mikið fífl - í gær vorum við á háskólasvæðinu með sömu tilraun, ég læt mig detta (harkalega á vinstra hnéð ái) í miðri kaffiteríunni (sem var stöppuð bæ ðe vei) og enginn kom mér til aðstoðar!!! Ég fékk reyndar eitt "er allt í lagi" - ég játti því náttla þótt ég sé með stærðarinnar marblett sem segir að svo hafi ekki verið...

Velvel, best að sturta sig

Passið ykkur á tveim klaufum með risastóran blaðabunka - you are being watched...

arnan

Hugfræðiyfirferð lokið fyrir prófið á morgun. Hugurinn minn réð ekki við meira og hringdi ég því í bílinn minn og bað hann að sækja mig í geðveikina í Odda. Gaui ætlar að keyra bílinn.

 Úff erfitt að einbeita sér svona eftir kæruleysið síðustu helgi, já gott fólk ég brá mér til Barþelóna! Karl faðir minn ákvað að bjóða fjölskyldunni til útlanda í tilefni að stórafmæli sem hann átti í sumar. Ekki leiðinleg afmælisveisla það. Mikið skoðað, mikið labbað, doldið keypt og annað sopið.

Annað skemmtilegt í fréttum er að mótorhjólið er komið til heilsu. Það veiktist í hringferð Gaua í sumar og er búið að liggja á spítala síðan þá. Miklir varahlutir keyptir, mikil vinna farin í það og *splash* rúmum þremur mánuðum og feitum reikningi síðar er það komið heim með lit í kinnunum. Nú tekur hins vegar við stíf endurhæfing þar sem verður hjólað hvern einasta þurra dag - ætlum einmitt út að hjóla í kvöld

Mig dreymir um íbúð. Skoða margar og fell fyrir sumum, það endar þó alltaf með ástarsorg. Þegar ég var fyrst að hugsa um þessi mál (sennilega ca 18 ára) þá var söfnunarmarkmiðið 1 milljón þar sem byrjendaíbúðir kostuðu 10 millj og mar þurfti að eiga 10%. Núna eru tímarnir aðrir og verðið og mennirnir breytast með. Sömu íbúðir hafa tvöfaldast og óskastaðsetningin mín hefur líka breyst. Á 10 milljón króna tímabilinu var óskastaðsetningin 101 rvk en núna skoðar maður aðallega 112 og jafnvel 109

Hey verð að fara - bíllinn kominn

Það mætti halda að ég væri ekki með tölvuna á hnjánum allan daginn og netlaus í skúr útí bæ! Slíkur rolu-vesenis blogg háttur hefur ekki sést síðan gamla konan á móti stofnaði blogg síðu en dó síðan!!!

Gaman að sjá að fólk er ekki alveg búið að gefast uppá mér og kíkir ennþá hérna við ég ætla mér alltaf að verða duglegri en þið hafið séð hvernig það endar...

Ég kenni skólanum og öllu ítarefninu sem fylgir honum, Boot Campinu, vinnunni í Glitni og síðast en ekki síst , Gaua um þennan letihátt....það var ekki þessum truflunum fyrir að fara í USA þegar ég bloggaði daginn út og inn. Guð blessi truflanirnar

Nýjasta nýtt er að ég hef ekkert heyrt frá sögukennaranum...ég fæ semsagt ekki tækifæri til að rugla í liðinu, kenna þeim að behaviorism sé það sama og neo-behaviorismi og Skinner hafi fæðst á Íslandi og verið sammála Aristótelesi...damn

Truflun nr 1 er komin heim,

farin í Boot Camp og uppí bústað veiveveiveiveveivevi

ARnan 

September er komin að kveða burt sumar.

 Þá byrjar enn einn skólaveturinn - reyndar síðasti veturinn minn í HÍ. Ekki leiðinlegt það. Ég hef alltaf verið mikill talsmaður fjölbreytileika og ekkert verra en að staðna á einum stað. Þegar þessu verkefni sleppir bíða önnur spennandi hinum megin við hornið

Átti skemmtilegt kvöld í gær, fór þá á djammið í fyrsta sinn með stelpum sem ég er búin að þekkja síðan ég var 11 ára...þið getið rétt ímyndað ykkur hversu mikið reminising maður getur stundað.

Áður en skemmtunin hófst fór ég á fund með kennara í HÍ, þannig er mál með vexti að mig langaði að prenta út eintök af glósunum mínum í sögunni og reyna að selja þær. Ég ákvað að spyrja kennara námskeiðisins leyfis áður en ég réðist í þessa útgáfu. Kennaranum leist ekki alveg eins vel á þetta og mér og ákvað að bjóða mér bara vinnu í staðinn. Það kemur í ljós á næstu dögum hvort ég verði umsjónarmaður lestíma í sögu sálfræðinnar ííííb.

Hey meðan ég man, ég var stoppuð af löggunni síðasta þriðjudag og ég fékk kökk í hálsinn og tár í augun þegar löggimann var farinn, mig langar að ath hvort aðrir hafi fundið svipuð viðbrögð við þessari stétt?

Arnan

Þar sem ég er komin heim í átthagafjötrana og vorið á næsta leyti, eða þarnæsta þá fannst mér við hæfi að gera smá vorhreingerningu hér á bæ og nýja hreina síðu má sjá hér:

http://hnodrapuff.wordpress.com/

Enjoy!

Arnan

Þá er vika liðin síðan ég kom heim. Er búin að ætla að setja inn hér smá samantekt af dvöl minni úti en ekki haft tíma til þess fyrr en núna. Gotta love those frídays.

Stutt samantekt á þessum fjórum mánuðum sem ég dvaldi í USA (10 jan - 10 maí) 

4 ný fylki heimsótt (MA, NE, CO, WY)
Kynntist fólki frá Taívan, Kasakstan, Þýskalandi, Frakklandi og USA.
Fór tvisvar til Florida (1-4 feb og 14-22 mars)
Fór á skíði í the Rocky Mountains
Fór í Frat-house partý
Gerði 16 síðna ritgerð á ensku, ég ritgerð!
Hélt uppá kínversku áramótin í febrúar
Horði á Óskarsverðlaunin á kristilegum tíma
Fór með 3 taívönum til Boulder
Byrjaði að elska Grey´s Anatomy
Fór til Fort Collins með 5 kasakstönum, í 5 manna bíl
Fór til Denver með fleiri international nemendum
Fór á Hokký leik með Denver Avalanche
Fór til Colorado Springs
Fór í partý með keg sem var böstað af löggunni
Fór á skemmtistað þar sem kúrekahattar og línudans er eðlilegt
Uppgötvaði Beer Pong

Átti yndislegan tíma með sjálfri mér, Gaua, bróður mínum og mágkonu og elskulegum foreldrum mínum, fyrir utan þá sem ég kynntist úti

Annars byrjaði ég að vinna í Actavis á mánudaginn og er líka búin að mæta tvö kvöld í söluverið hjá Glitni, ætla að segja skilið við ÁTVR í bili, its an end of an era, vona samt að mér verði boðið með í bolta og útilegur

Núna er langt liðið á frídaginn og ég ætla mér að gera e-ð áður en honum er öllum lokið!!

arnan

Jahérna, það styttist í að þessar færslur verði á íslensku, nei ég meina skrifaðar á íslensku, nei ég meina skrifaðar á íslandi.

Síðustu dagar eru búnir að hlaupa framhjá án þess að blása úr nös. Á föstudaginn var farið til Fort Collins að dansa, á einhverjum æðislegasta stað sem ég hef komið á. Mér leið eins og ég væri komin í villta vestrið. Dýrahausar og þar með risastór Buffaló haus hangandi á veggnum. Allskonar minjagripir hangandi um allt, eins og eldgamall hestavagn sem hékk í loftinu yfir dansgólfinu. Þetta var eins og Hard Rock villta vestursins á 19 öld (18 hundruð og e-ð). Eina tónlistin sem heyrðist var kántrýtónlist og Dj-inn var með kúrekahatt og í gallafötum með sítt yfirvaraskegg eins og flest allir karlmennirnir þarna inni. Meðalaldurinn var örugglega um 50 ára og eini dansinn sem stiginn var, var línudans. Hægt er að stíga línudans sem einstaklingur en það er líka vinsælt að pör dansi saman einhverskonar línudansútgáfu, en þá dansar allur hópurinn (öll pörin á dansgólfinu) sama dans og saman í takt. Mér leið eins og ég hefði farið um 200 ár aftur í tímann og væri komin í Far and Away

Til að fullkomna kvöldið fór ég í fyrsta sinn á nautsbak, það var þó ekki alvöru naut heldur vélnaut. Þar tolldi ég á í að minnsta kosti 10 sekúndur áður en að Nautsi henti mér af baki, sem betur fer fyrir mig var allt bólstrað þar í kring. Og já þetta náðist á mynd þannig að stay tuned

Helgin er núna senn á enda en fyrst ætla ég að heyra aðeins í nokkrum örvæntingafullum húsmæðrum.

Arnan

p.s þeir sem eiga við ákvörðunarkvíða að stríða -eins og ofanrituð- þá getur þetta krossapróf  hjálpað ykkur með ákvörðun laugardagsins

Tónleikarnir í gær voru algjört æði. Akon hitaði upp fyrir Gwen, eða Gwenny eins og vinir hennar kalla hana. Það tók mig nokkur lög að ákveða hvort mér líkar við þennan Akon. Þegar hann fór úr peysunni og flaggaði risastóru gullhálskeðju tók hann þá ákvörðun fyrir mig. En engu að síður náði hann upp svakalegri stemningu í troðfullri höllinni. Hann bað svo alla um að sveifla símunum sínum í takt við lagið, fyrir alla þá sem eru að berjast fyrir frelsi þeirra í Írak, símarnir eru víst kveikjarar nútímans. Á meðan að höllin lýstist upp af símum og kveikjurum reikaði hugur minn annað...

...Ég fór að ímynda mér ef að kópasker og húsavík ættu í deilum, endalausum deilum. Ég reyndi að ímynda mér hversu líklegt mér þætti, sem Reykvíkingi, að frelsi mínu væri ógnað. Ég reyndi að ímynda mér hversu líklegt mér þætti að ég myndi senda vini mína og fjölskyldu þangað til að deyja í nafni frelsis míns. Hvernig sem ég reyndi, náði ég ekki að ímynda mér það.

Þegar Gwen Stefani kom síðan á svip brjálaðist allt, hún setti á svið þvílíkt sjó og ekki voru lögin verri. Yana, fjárhirðir frá Kasakstan, þurfti stanslaust að vera að update-a nútímavædda Íslendinginn, hvaða lög væru vinsæl og hver ekki. Þá áttaði ég mig á að ég er Tv-holic en ekki útvarps-holic, hvergi kemst ég nálægt þessum nýju lögum. Ég er fullkomnlega músík-nærð með minn eina Bítladisk.

Á morgun förum við til Fort Collins að dansa. Að sjálfsögðu er hægt að dansa í Greeley, en Fort Collins er stærri bær og þangað ætla CIE (center for international education) að fara með útlendingana til að dansa línudans á kúrekaskemmtistað. Fínt að enda þessa hillbilly-ferð á einum línudansi. Já ferð mín er að taka enda, á miðvikudaginn legg ég af stað til Boston og á síðan flug þaðan heim um kvöldið. Búið ykkur undir sólskin á fimmtudagsmorgun því þá verður Arnan komin í bæinn

Arnan

Ég átti samtal við heimamann á förnum vegi. Þegar hann heyrði að ég væri frá Íslandi, leit hann á mig með hneykslissvip og sagði "Oh yeah you kill whales". Á meðan ég lét fyrirlitninguna hanga í loftinu varð mér litið á næsta tún þar sem heræfing var í gangi. Eftir nokkrar sekúndur sneri ég mér að honum og sagði "Oh yeah, and you kill people". Ég hef ekki heyrt frá honum síðan.

Arnan

30 stiga hiti og sól. Íslendingurinn nett að bráðna. Reyni samt að sitja úti því hver veit hvenær ég kemst í svona mikla sól næst. Maður er nefnilega bráðum á leið til Íslands þar sem sólin sjaldan skín.

Sunnudagshádegi. Sit út á svölum með sunnudags "moggann" og reyni að finna vit í veröldinni. Gengur hægt. Ég er fram að þessu aðeins búin að lesa um deilur yfir byssulögum hér í USA í kjölfar VA Tech harmleiksins. Kannski verður meira vit í myndasögunum, þær hafa alltaf verið mitt uppáhald í blöðunum.

Undanfarna daga hefur veðrið verið með eindæmum gott og ég reynt að njóta þess útivið. Það eru þó aðrir sem hafa annan háttinn á. Evelyn sambýliskona mín, sem er frá Taívan, veit ekkert verra en að láta sólina skína á sig. Þetta er klassískt dæmi um grænna gras hinum megin. Hér er snjóaður íslendingur að reyna að fá lit á kroppinn á meðan að asíubúinn makar sig í SPF 3000 og situr inni, óhress yfir öllu þessu sólskini. En þegar ég legg af stað útá ströndina mína aka svalirnar með vínberjaskál í hönd og slúðurblöð þá segir Evelyn oftar en ekki "Wow you can make everyday look like heaven!" Svar mitt við þessu er síðan yfirleytt, "yeah sure, cause everyday is!"

Ég, Yana og Evelyn fórum á spring fest í skólanum í gær, hún var haldin úti á fóboltavellinum og samanstóð af tveim sviðum, hljómsveitum, matartjöldum og bjórgarði. Við vorum í bjórgarðinum. En þökk sé gæslu heimamanna þá fór enginn útur þessum garði með fleiri en 3 bjóra í maga. Þegar við komum aftur heim vorum við dregnar í partý í næstu íbúð og challence-aðar í beer-pong. Team foreigners (ég og Yana) náðum að særa stolt tveggja heimamanna með því að vinna næstum. Ég er búin að komast að einu sem er sameiginlegt með öllum heimamönnum, sama hvort þeir eru feitir, lélegir í skóla eða annað sem fær margt fólk til að missa sjálfsálit. Þeim finnst þeir allir geta allt og hafa meira stolt en eini haninn í tvöföldu hænsnabúi. Ekki misskilja mig, mér finnst ekkert slæmt að fólk hafi gott sjálfsálit, en eins og allt annað getur þetta farið úr böndunum.

Ég ætla að halda áfram með myndasögurnar og vínberin,

Arna

p.s tékkiði á splunkunýrri skoðanakönnun

Hneyksluð upp yfir hné á leti Bandaríkjamanna. Í sjónvarpinu er "The Prince and I: The Royal Wedding". Nei ég er ekki búin að missa vitið, Evelyn er að horfa á þetta. En allavega, mér var litið uppúr tölvunni þegar verðandi Danadrottning ætlaði að fara að tjá sig á dönsku til að heilla tengdamóðurina, Danadrottninguna. Hvernig væri að nota alvöru dönsku!!! Uppúr grey stelpunni kom bara e-ð bull. Svo tala allir "Danirnir" í myndinni ensku með breskum hreim!

Þeir eyða milljónum í props og tökustaði en þeir geta ekki lært nokkrar setningar í dönsku? Ég veit ekki alveg af hverju ég er svona hneyksluð, það er ekki eins og allir geti ráðið Maríu Ellingssen til að tala framandi tungumál í myndinni sinni (sbr. The Mighty Ducks).

Veriði sæl

Arna

     Reykjavík. Þriðjudagurinn 24. Apríl          

Það er svo hollt að vera stundum dregin inní hrikalegar aðstæður. Ég fór á minningarathöfn í gær vegna morðanna í Virginia Tech. Kveikt var á kertum og myndband spilað af myndabrotum frá VT, margir ávörpuðu hópinn og það var notaleg stemning þarna í útileikhúsinu. Það var komið alveg myrkur þegar kveikt var á kertunum, sjálfboðaliðar stóðu á sviðinu með kerti í hönd sem tákn fyrir fórnarlömb árásarinnar, bæði þeir sem dóu og þeir sem særðust, síðan breiddist eldurinn yfir til hinna og á meðan horft var á sorglegt myndband frá VT kviknaði á kertum þeirra nokkurra hundruða sem mættir voru.

Þegar maður er dregin inní svona aðstæður verður allt svo skýrt. Það sem skiptir máli og það sem skiptir ekki máli. Ég hætti að hugsa um allt námstengt sem er framundan, fyrirlesturinn minn á morgun um Alzheimer ritgerðina mína, fólkið sem var að mæta í rannsókn til mín í morgun og ritgerðirnar sem ég þarf að fara yfir áður en ég skila. Small stuff - dont sweat it.

Mig langar að kaupa mér lítinn kofa uppí sveit og fá mér hund og ganga á fjöll og spila á spil um kvöldið - Það sem skiptir máli.

Þess vegna er svo gott að vera dregin inní hrikalegar aðstæður, því það skýrir hlutina fyrir manni. Svo er bara að muna hvað skiptir máli og hvað ekki, eftir því sem tíminn líður. 

Kannski ég ætti að skrifa það niður?                        

Mig, Evelyn og Yönu vantar fjórða mann til að fara á Gwen Stefani tónleika 2 maí í Denver, því þá eru miðarnir ódýrir...hefur einhver áhuga?

Það sprakk á hjólinu, smá panikk þar sem að hjólasnillingurinn minn Gaui var nýfarin af landi brott. En eftir smá leiðbeiningar í gegnum netið var ég tilbúin að gera við fyrsta dekkjargatið mitt. Eftir þessa fyrstu reynslu er ég reynslunni ríkari og næst mun ég setja miklu meira líma á slönguna. Það var ekki alveg nógu mikið lím til að halda öllum brúnum bótarinnar að slöngunni en samt nógu mikið til þess að geta ekki tekið hana af aftur. Tíminn einn mun skera úr um bætunarhæfileika mína.

Talaði við Azat í gær um Ísland og Kasakstan. Töluðum um náttúruauðlindir og orkuvinnslu. Ég sperrti úr bakinu og bar höfuðið hátt um leið og ég fræddi hann um okkar náttúrulegu orku og hvernig við vinnum með náttúrunni í að finna leiðir til að gera lífið auðveldara en ekki gegn henni. Ekki bar ég höfuðið lægra þegar hann fór að tala um úraníumvinnslu og kjarnorkutilraunir í sínu heimalandi. En allt í einu fór hausinn niður í bringu og bakið bognaði um leið og málrómurinn lækkaði. Hann spurði hvort við framleiddum ekki neinn málm. Úff ég vissi að ég gæti ekki farið að ljúga að Azat og muldraði því í bringuna á mér að við það væri álver á íslandi og fjölgun væntanleg í framtíðinni. En um leið og málmaframleiðsla var farið af topic listanum lyftist brúnin og hausinn og úr bakinu réttist. Þegar við ræddum herskyldu í Kasakstan og hann spurði mig hvað við íslendingar þyrftum að sinna herskyldu lengi tilkynnti ég honum stolt að við værum ekki með her og tækjum ekki þátt í svona vitleysu. Azat bara gapti og spurði hvernig við ætluðum að vernda okkur ef á okkur yrði ráðist. Þegar ég mundi eftir lista hinna viljugu þjóða og heráætlun björns bjarnasonar beit ég í tunguna á mér því ég vildi geta borið höfuðið hátt og verið stolt af landinu mínu.

Vonandi get ég það enn eftir 10 ár...

arnan